Baaaaaack!

Γύρισα!

Πάνω που συνήθισα-έμαθα το μέρος, πάνω που ξεπέρασα τους όποιους φόβους, ανασφάλειες μου, πάνω που άγγιξα την ευτυχία γύρισα! Την τελευταία μέρα συνεχώς όλο έλεγα τελευταία ματιά, τελευταίος καφές, τελευταία όλα.. Μελόδραμα στο φουλ μα παλλικάρι η δικιά σου δεν έχυσα ούτε ένα δάκρυ, ούτε στις ώρες της επιστροφής που ήμουν μόνη.. Δεν εξωτερικεύσα κανένα συναίσθημα και ήρθα και "πνίγηκα" χτες.. Καλά να πάθω! Λίγο ακόμα και θα πάθαινα κρίση πανικού μα επειδή το έχουμε ξεπεράσει αυτό το λούκι ξέρω πλέον να το αντιμετωπίζω και το αντιμετώπισα και μπράβο μου!

Και να'μαι πάλι στο σπιτάκι μου που τις πρώτες δυο μέρες δύο νύχτες αναζητούσα και ειλικρινά δεν ξέρω.. Δεν έχω κάνει το ιδιαίτερο.. Έχω πιει πολύ καφέ, ακόμα και μέχρι πριν μισή ώρα έπινα ακόμα μια κούπα! Αποφάσισα να αδειάσω σήμερα το σακ βουαγιαζ.. Και αυτό με επιτυχία! Κάθε ρούχο και ανάμνηση, όλα τα θυμάμαι όλα! Κάθε κίνηση μας, κάθε λεπτό! Δοκιμασέ με!

Κα ακούγοντας μουσική τώρα θυμήθηκα τα "μαρουλοκέφια" μου που τα έχω αφήσει μα θα τα επαναφέρω! Ας κάνω την αρχή να βάλω αυτό που ακούω τώρα και μου κάνει την ψυχή μου κομματάκια και η μοναξιά του δωματιού της καταβροχθίζει! (υπερβολή στο φουλ το ξερω!)

 

Εσύ με ξέρεις πιο πολύ, απ' όλους στη ζωή μου
Τα μαγικά ταξίδια μου, τα έκανες κι εσύ
Όταν η νύχτα μ' έστελνε, στα στέκια της ερήμου
Για σένα ήταν πάντα απλό, να ψάξεις να με βρεις
Σου λέω με ξέρεις πιο πολύ, απ' όλους στη ζωή μου
για σένα είναι πάντα απλό, να ψάξεις να με βρεις.

Κι απόψε, μες την έρημη την πόλη, που με βρήκες πάλι,
πάρε με κοντά σου
Κρύψε με μες το παλτό σου, κάνε με κορμί δικό σου
ως την άκρη του μυαλού σου, ως την άκρη του ουρανού σου
Τύλιξέ με στο κασκόλ σου, σαν παιδί σαν άγγελό σου
να χαθώ στη μυρωδιά σου, να χωρέσω στ' όνομά σου

Η πόλη παίζει τη σκληρή, στα ενήλικα παιδιά της
κι αν λείπει το άλλο σου μισό, μισός μένεις κι εσύ
μα όταν μαζί σου περπατώ, στα έρημα στενά της
στο πέλαγος της μοναξιάς μου, γίνεσαι νησί
Η πόλη παίζει τη σκληρή, στα ενήλικα παιδιά της
κι αν λείπει το άλλο σου μισό, μισός μένεις κι εσύ.

Κι απόψε, μες την έρημη την πόλη, που με βρήκες πάλι,
πάρε με κοντά σου
Κρύψε με μες το παλτό σου, κάνε με κορμί δικό σου
ως την άκρη του μυαλού σου, ως την άκρη του ουρανού σου
Τύλιξέ με στο κασκόλ σου, σαν παιδί σαν άγγελό σου
να χαθώ στη μυρωδιά σου, να χωρέσω στ' όνομά σου!


Καληνύχτα!

                               Μαρουλοφιλάκια!! 

*Σ'ευχαριστώ γι'αυτό που είμαι όταν είμαι μαζί σου!

**Δεν είναι όλα έρωτας!