Ξημερώνει Κυριακή.. έντεκα Μαρτίου.. Τελευταία μου ανάρτηση 28/2.. αρκετός καιρός που δεν έχω γράψει εδώ.. πολλά να ειπωθούν μα πότε δεν έχω χρόνο, πότε δεν έχω διάθεση και όταν έχω διάθεση είναι "ακατάλληλη" η ώρα γιατί θα μου έρχεται η έμπνευση στο Σούπερ μάρκετ, στον δρόμο περπατώντας, πίνοντας καφέ με φίλους, ξεροσταλιάζοντας...

Συζητήσεις επί συζητήσεων διαφόρων θεμάτων, από τι θα μαγειρέψω αύριο μέχρι τι θα κάνει ο άλλος στην ζωή του λες και είμαι η αρμόδια για κάτι τέτοιο και να ήμουν δεν μπορώ και κυρίως δεν θέλω να σηκώσω ένα τέτοιο βάρος, να μην έρθεις μεθαύριο και μου πεις <<κακώς σε άκουσα>> και ας είμαι καλή στις συμβουλές όπως λένε! Αν συζητάς με τον εαυτό σου, διαβάσεις δυο πράγματα, ακούσεις το είναι σου τότε ξέρεις τι να κάνεις.. Καλό είναι να ακούμε τον εαυτό μας! Δεν θέλει κόπο ούτε τρόπο! ;)

Ξέρεις τι έπαθα σήμερα? λάθος.. χτες το πρωί! Πήγα σε κάτι εξωτερικές δουλειές μπορεί και Σούπερ μάρκετ δεν θυμάμαι και μπαίνω από την μπαλκονόπορτα και ξαφνικά.. είδα πόσο είχε γεράσει ένα συγγενικό μου πρόσωπο που είναι 60+ μα δεν το είχα προσέξει.. δεν είχα προσέξει το πέρασμα του χρόνου πάνω του και από τότε είδα σε όλους το "αρνητικό" πέρασμα του χρόνου ή καλύτερα του χρόνου όχι γενικά μα της περασμένης άσχημης χρονιάς! Σε όλους άφησε κάτι.. σε όλους μας.. σε έμενα άφησε δυο άσπρες τρίχες πίσω στον αυχένα που ευτυχώς δεν φαίνονται.. Μου άφησε και μια ωριμότητα, επιθυμητή δεν αντιλέγω και σ' αυτήν θα ήταν καλό να εστιάσω μα μου έκανε τόση εντύπωση αυτή η εικόνα του γερασμένου προσώπου.. "σπασμένου" προσώπου λόγω πόνου.. φοβήθηκα όχι μόνο για εκείνο το πρόσωπο μα για όλα ότι μεγαλώνουν και οδεύουν προς τον θάνατο που και εγώ εκεί θα καταλήξω και θέλω να καταλήξω μην γίνω αθάνατη μα τα αγαπημένα μου συγγενικά πρόσωπα είναι μεγάλα και εγώ θα βιώσω την απουσία τους.. δεν αντέχω πλέον τις απουσίες... Αλλά ας μην νταουνιάζω γιατί δεν μου ταιριάζει.. απλές σκέψεις είναι.. χαζές σκέψεις!

Που λες σ' αυτό το χρονικό διάστημα μου χάρισαν ένα όμορφο βιβλίο που ακόμα δεν έχω διαβάσει, σκοπεύω το μεσημέρι να το ξεκινήσω! Είναι καταπληκτικό ξέρεις γιατί? Μα γιατί μου το έστειλαν με πολύ αγάπη με μία καταπληκτική αφιέρωση και γιατί εκείνη την ήμερα που μου ήρθε ήταν μόλις είχα ξυπνήσει και μου έφτιαξε τόσο την διάθεση!! Σ' ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου meanan μου! Και ελπίζω σύντομα να τα πούμε..

Γράφω γράφω μα τίποτα το ουσιαστικό και αύριο έχω σχετικά πρωινό ξύπνημα πρέπει να σκεφτώ και τι να μαγειρέψω..

Καληνύχτα! Καλό ξημέρωμα να έχουμε και καλή Κυριακή!

Μαρουλοφιλάκια!

*Κρίμα να μην απαντάς ειδικά όταν...ειδικά...
**Κάποιες απουσίες ζωντανών είναι πιο επώδυνες... και επιτέλους το παρελθόν μου να σταματήσει να με συναντάει στους δρόμους! Αναβιώνουν οι αναμνήσεις και πονάω όσο και να μην θέλω να το παραδεχτώ..
***Δρομολογούνται μεγάλες αλλαγές και μάλιστα ζωτικές!!

"Οι μέρες μου"

Έχω να γράψω μέρες, πολλές μέρες ή αρκετές όπως και να'χει είναι μέρες..
Έγιναν τόσα μα τόσα πολλά αυτές τις μέρες που ειλικρινά ούτε που τις θυμάμαι λεπτομερώς, ποιος εγώ με μνήμη ελέφαντα και όχι μόνο! Έχω μόνο αυτή την γλυκόπικρη γεύση στα χείλη σαν το νερατζάκι (το γλυκό κουταλιού) που έφτιαξε η μαμά μου!

Δεν σβήστηκαν οι αναμνήσεις απλά τις απωθώ για να μπορώ να προχωράω πιο ήρεμη, πιο γαλήνια, πιο στον κόσμο μου που είναι ωραίος και μου αρέσει και ας είναι μια γυάλα! Τι κακό έχουν άλλωστε τα χρυσόψαρα που είναι σε γυάλα? Είχα και τα έβλεπα ευτυχισμένα! Ο περιορισμός του χώρου δεν έχει καμία σημασία.. Βρέθηκα και σε ανοιχτό τόπο, πολύβουο, αποπνικτικό! Πνιγόμουν σε κάθε προσπάθεια αναπνοής! Ήθελα να βάλω τα κλάματα φωνάζοντας ότι θέλω την μαμά μου μα σκεφτόμουν συνεχώς ότι είμαι πια μεγάλη κοπέλα και αυτή η συμπεριφορά δεν είναι ούτε καν παιδική!

Οπότε μάζεψα όλες μου τις δυνάμεις και συνέχισα.. μόνη μου ως συνήθως, δεν άπλωσα κανένα χέρι και ας το ήθελα μα δεν υπήρχε μα και να υπήρχε θα ήταν απλά ένα χέρι.. Μεγάλη διαφορά το "απλά" ένα χέρι από "το" χέρι! Αυτό "το" χέρι που μαζί θα προχωράτε σε κακοτράχηλα μονοπάτια μα και σε στρωμένα με ροδοπέταλα! Τότε έχει άλλη αξία! Που για να εκτιμήσεις αυτήν την αξία θα πρέπει να διανύσεις πολλά μονοπάτια μόνος σου να βρεις ποιος είσαι, να ισσοροπήσεις μέσα μου και εγώ είμαι μετέωρη! Τρέμει το φυλλοκάρδι μου σε κάθε κίνηση μα ξέρω ότι θα έρθει η ισσοροπία που χάθηκε..

Ως άνθρωπος ζυγός χρειάζομαι ισσοροπία, την αναζητώ παντού πόσο μάλλον στις διαπροσωπικές μου σχέσεις.. Σ'αυτές τις σχέσεις δίνομαι και δένομαι πολύ και ας τρώω κάθε φορά τα μουτρά μου, εκεί εγώ! Επιμένω και μαθαίνω πολλά πράγματα, ανακαλύπτω πολλά όπως ότι τα όρια μου ως άνθρωπος μεταβάλλονται με τα χρόνια μα και με τις στιγμές! Σαν να προσαρμόζονται θα μπορούσα να πω!

Αυτές τις μέρες ένιωσα σαν να είναι μήνες ατελείωτοι, επώδυνοι, μοναχικοί.. Πολύ μοναχικές αυτές οι μέρες και ξέρεις ποια μοναξιά ε? Αυτή την ψυχρή, την παγερή την σκληρή την αλλόκοτη μοναξιά που την νιώθεις συνεχώς ακόμα και όταν περιβάλλεσαι από αγαπημένα πρόσωπα ακόμα και όταν ένα ζεστό χέρι κράταει το δικό σου για να στο ζεστάνει, για να ισσοροπήσεις ακόμα και τότε νιώθεις να σε κατακλύζει αυτή η μοναξιά.. Αυτή η μοναξιά που υπάρχει γιατί πεινάει το Εγώ σου και ψάχνει να τραφεί από οτιδήποτε που μπορεί να σου χαλάσει την μέρα, από κουβέντες που άλλες φορές θα τις άφηνες να "πέσουν χάμω", από αναπάντητα μειλ, μηνύματα, τηλεφωνήματα, ερωτήσεις, γιατί, όλα τα αναπάντητα που έχεις ως άνθρωπος αυτή είναι η τροφή και την βρίσκει με λίγο "σκάψιμο" στην ψυχή σου! Και όταν χορτάσει νιώθεις πιο άσχημα επειδή το τάισες επειδή είχες αναπάντητα γιατί, έχασες τον αυτοέλεγχο σου, τον συγκρατημένο σου εαυτό που χτίζεις κάθε ώρα κάθε λεπτό..

Μα ξέρεις ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες μεγάλωσες μ'αυτή την ιδεολογία, μ'αυτή την προσδοκία για καλύτερες μέρες και λίγο λίγο αυτή η προσμονή κλείνει τις όποιες πλήγες άφησε για ακόμα μία φορά αυτό το αδηφάγο πλάσμα που λέγεται μοναξιά ή εαυτός..

Αυτές ήταν οι μέρες που πέρασαν και "χαράκτηκαν" μέσα μου και αναμένω τις επόμενες..

Καλή Σαρακοστή να έχουμε!

                                  Μαρουλοφιλάκια!

*Δεν είμαι σίγουρη ότι είναι ένα κατανοητό κείμενο μιας και είναι από την μπερδεμένη, πληγωμένη, μετέωρη ψυχή μου..
**Το να συγχωρείς τους άλλους είναι πιο εύκολο από το να συγχωρείς τον εαυτό σου που τον άφησες να πληγωθεί..

Κυριακάτικο βασανιστήριο!

Κυριακάτικο βασανιστήριο και λίγα λέω! Αλλά ας τα πάρω από την αρχή!

Αρχικά να πάω ότι είμαι ένα κορίτσι από σπίτι για σπίτι και που κάνει όλες τις δουλειές και μαγειρεύει όλα τα φαγητά όταν χρειαστεί! (όχι δεν ψάχνω ταίρι, δεν είναι αγγελία :Ρ) Σήμερα χρειάστηκε να μαγειρέψω εγώ, μην φανταστείς κανά κουνέλι στιφάδο αλλά μπριζόλες με πατάτες τηγανητές! Τις μπριζόλες τις ανέθεσα στον μαρουλομπαμπά και ανέλαβα τις πατάτες! Έχεις δει άνθρωπο να προσπαθεί να κόψει τις πατάτες επι μιάμιση ώρα ώσπου στο τέλος έβαλε τα κλάματα? Ε λοιπόν καμάρωσε με! Φτύσε με για να μην με ματιάξεις! :Ρ
Να πω ότι το καθάρισμα μου πήρε μόνο δέκα λεπτά μιας και ήταν 12 πατάτες και μία + ώρα για να τις κόψω! Άλλες είναι στρογγυλές, άλλες κανονικές όπως είναι οι τηγανητές πατάτες(δεν ξέρω πως λέγεται το σχήμα) άλλες είναι για πέταμα αλλά όοοοοοοοχι καμία δεν θα πετάξω! Θα τις βάλω όλες στο καυτό λάδι να μάθουν οι άτιμες! (ξύπνησε ο Χίτλερ μέσα μου)

Πιο σκληρές πατάτες δεν έχω ξαναδεί, ακόμα και το ξύλο κοπής με το μεγάλο μαχαίρι πήρα αλλά τίποτα! Δεν κοβόντουσαν με  τ ί π ο τ α! Δεν ξέρω τι είχαν πάθει, ίσως δεν με γνώριζαν τι να πω! Κάθε προσπάθεια έβγαζε και ένα καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, άνετα βγαίνω ο Πικάσο των πατατών!
Σε κάθε προσπάθεια να φοβάμαι μην κόψω κανά χέρι, (ευτυχώς δεν έκοψα τίποτα) σιχτίριζα την ανικανότητά μου, άρχισαν να μουλιάζουν τα χέρια αφού ήταν μέσα στο νερό, ήμανε έτοιμη και να ορκιστώ να μην ξαναφάω άλλη πατάτα τηγανητή που εντάξει δεν έφτασα μέχρι εκεί γιατί άρχισα να βρίσκω τον αυτοέλεγχο μου και να με βάζω σε μια τάξη και να με λέω: <<πατάτες είναι χαλάρωσε, εδώ έμαθες να φτιάχνεις ρύζι μετά από εκατοντάδες προσπάθειες  εδώ θα κωλώσεις?>>και έτσι άρχισα να σκέφτομαι την ανάρτηση αφού έλεγα συνεχώς βασανιστήριο και βασανιστήριο και δεν έφτιαχνα απλά την λαχανοσαλάτα να τελειώνουμε?

Τώρα είναι μέσα στην φριτέζα και καίγονται στο πυρ το εξώτερον εεε στο καυτό λάδι ήθελα να πω! :Ρ Έχω κάνει την σαλάτα, και μου μένει να στρώσω τραπέζι γι' αυτό να με συμπαθάτε αλλά τρέεεεεεεεχω γιατί πέρασε η ώρα!

Καλή μου όρεξη!


                              Μαρουλοφιλάκια!

*Έτσι να ευθυμήσουμε λίγο γιατί η κατάσταση είναι απλά τραγική!

"A different trip"

Ξημερώνει Παρασκευή, η ώρα είναι κάπου μετά τις μιάμιση και εγώ εδώ άνοιξα το λαπτοπάκι, ακούω μουσική και "ταξιδεύω"...

Ταξιδεύω σε γέλια, παιχνίδια, νίκες, ήττες...
Ταξιδεύω σε αλήθειες που ειπώθηκαν..
Ταξιδεύω σε στιγμές που έζησα..
Ταξιδεύω σε "ζεστές", τρυφερές αναμνήσεις που με συντροφεύουν..

Ταξιδεύω σε παρελθόν και παρόν.. το μέλλον πιο αβέβαιο από ποτέ..
Ταξιδεύω σε συζητήσεις που έγιναν απόψε..
Ταξιδεύω ανάμεσα στις "πληγές" μου και στις "ουλές" μου μα χαίρομαι επειδή όλα αυτά είναι δικά μου και τα αγαπώ ακόμα και αν κάποια από τα παραπάνω με κάνουν να καρδιοχτυπώ!


Μα όλα κυλούν και όλα θα κυλήσουν.. Λίγο πιο αργά λίγο πιο νωρίς όλα θα βρουν τον δρόμο τους και θα τον βρω και εγώ.. Και ας είχα σχεδιάσει να ήμουν αλλού, ας είχα ονειρευτεί αλλιώς τις μέρες μου, τις ώρες μου, τα χρόνια μου..

Παράπονο όμως δεν έχω γιατί "ταξιδεύω" πολύ ουσιαστικά τελευταία και "ταξιδεύω" αληθινά.. Αληθινά για εμένα.. Για τους άλλους δεν με νοιάζει ιδιαίτερα, ποτέ δεν με ένοιαζε, η ζωή μου είναι δική μου.. Και ας φαίνεται πως άλλοι έχουν το "τιμόνι" της.. καμιά φορά το να υποχωρείς και να παραχωρείς δεν είναι κακό..

Από αλλού ξεκίνησα και αλλού κατέληξα.. Ξέρω δικές μου σκέψεις μα είπαμε "ταξιδεύω" απόψε και αυτό θα ήθελα να θυμάμαι από την αποψινή νύχτα.. αυτό το "ταξίδι" και αυτή την αλήθεια που ειπώθηκε..

Μαρουλοφιλάκια!

 *Κάποιες νύχτες είναι "συναισθηματικά πυροτεχνήματα" που σου λείπουν τα πάντα..
** Άμεσο σχέδιο να μάθω να είμαι πιο κοινωνική και να μην χάνομαι από αυτούς που με αγαπούν, συμπαθούν..

Μαρουλο-νεα #14!

Καλησπέεεεεερα! Επιτέλους αξιώνομαι να γράψω και εγώ.. Φεβρουάριος ήρθε και ούτε που το καταλάβα μα πως να το καταλάβω αφού ο Γενάρης ήταν ένας απίστευτα γεμάτος μήνας με πολλά γεγονότα που με ξεθέωσαν και έτσι άρπαξα και μια πούντα όλη δίκη μου και έκανα τον Μπάμπη τον νταλικέρη να φαίνεται μπροστά μου Μπάρμπι! :Ρ Ας τα πάρω από την αρχή μπας και μπουν και στο μυαλό μου σε μια σειρά!

Θυμάμαι είχα μείνει να λέω για τον καφέ με τα παιδιά.. Ακολούθησε άλλος ένας καφέ με μία φίλη που ήπιαμε υπερτέλεια σοκολάτα που μέχρι να εξηγήσουμε πως και τι θέλουμε μάθαμε τα πάντα για τον σερβιτόρο που ήταν υπέροχος! Απ'όλες τις απόψεις και γι'αυτό και μόνο θα ξαναπάμε! Άμα είναι καλό το σέρβις κάπου πας και ξαναπας και ξαναπας!! Γιατί αν ο άλλος είναι τα ζώα μου τα αργά, αγενέστατος δεν ξαναπάταω που να με πληρώνουν!! Είπαμε διάφορα πράγματα και πιο πολύ για καλλυντικά!

Ξέρεις εγώ δεν πολυβαφόμουν με το ζόρι μάσκαρα και λιπ γκλος ή μολύβι και λιπ γκλος μα αγόρασα λίγο πριν τις γιορτές(μου φαίνεται ότι έχει περάσει ολόκληρος χρόνος από τότε) μεικ απ, σκιές, κραγιόν, ρουζ, μολύβι, κονσίλερ και νεσεσέρ με κάποια άλλα! Πέρασα τις γιορτές βαμμένη, και συνεχίζω! Όχι καλέ με το ίδιο μακιγιαζ, δοκιμάζω διάφορα και να σου πω μου αρέσει! Κατέληξα ότι μου ταιριάζουν τα ζεστά χρώματα ειδικά μια καφέ σκιά που έχω με το σκουφάκι μου το μπεζ!! Και όπως μου είπε η φίλη μου που το μακιγιάζ το έχει σπουδάσει, βάφομαι πάρα πολύ ωραία! Ας είναι καλά το ιντερνετ με τα βιντεάκια του και τις λοιπές πληροφορίες του!! Δεν βάφομαι κάθε μέρα μόνο κάθε φορά που βγαίνω έξω.. όλα είναι φυτικά οπότε δεν έχω πρόβλημα η αλλεργικιά!! Ξέρεις αρχίζω να νιώθω σαν μια εικοσιτετράχρονη και όχι το δωδεκάχρονο κοριτσάκι που νιώθω συνήθως.. Μεγαλώνω και μου αρέσει αυτή η εικόνα του εαυτού τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά που ειδικά εκεί έχουν επέλθει οι μεγάλες αλλαγές μα αυτό θα το αναλύσω άλλη φορά!

Σ'αυτό το διάστημα να πω ότι είχαμε πυρετό ετοιμασιών στο σπίτι για ευχάριστο γεγονός που δεν λέω περισσότερα γιατί δεν είναι "χαρά" δική μου και ξέρεις τι εννοώ. ;) Είχαμε να κανονίσουμε διάφορα, το κινητό μου δώθηκε σε πολλά μαγαζιά από ανθοπωλεία μέχρι υαλοπωλείο, στην κουτσή Μαρία που λένε! Ευχάριστο τρέξιμο, το ευχαριστήθηκα όσο δεν γινόταν και θα το ξαναέκανα πολύ ευχαρίστως! Και θα το ξανακάνω σε λίγους μήνες πάλι αχαχαχα!

Οι μέρες κύλησαν πολύ πολύ γρήγορα και μας έμειναν οι φωτογραφίες, το βίντεο και οι αλλαγές στην καθημερινότητα που αυτό δεν μου αρέσει καθόλου και με ενοχλεί! Απότομη αλλαγή και δεν έχω προσαρμοστεί ακόμα, εκεί που κάθομαι θέλω να κλάψω και να φωνάξω γιατί εκνευρίζομαι που λείπει μα ξέρω ότι μεγαλώνουμε και ο καθένας "ανοίγει το δικό του σπίτι".. Μα πάντα είμασταν δίδυμο, πολλά τα κάναμε μαζί, πηγαίναμε σε κάποια μέρη μαζί και ήταν σαν να είμασταν το μαρούλι με το ξύδι ή το μαρούλι με το κρεμμυδάκι ή ακόμα καλύτερα σαν το μαρούλι με την μαγιονέζα που όλοι αγαπάμε και λατρεύουμε!! Γ'αυτό και η μαγιονέζα θα ξαναμαζευτεί από Δευτέρα και θα φεύγει μόνο πσκ! Πρέπει να το χωνέψω, να πάθω και άλλα ψυχολογικά? Δεν με λυπάται κανείς? Και αν όχι εμένα το φουκαριάρικο το στομαχάκι μου που πόσα χάπια να πίνει την ημέρα? :Ρ

Από την στέρηση της "μαγιονέζας" το έριξα στα ψώνια, πήρα τρία ζευγάρια παπούτσια η σανταποδαρούσα, μία υ π έ ρ ο χ η τσάντα που έχει γίνει ένα με το χέρι μου! Ναι ακόμα και μέσα στο σπίτι με τις φόρμες την κρατάω και λέω πως κάνω βαράκια αχαχαχαχα! Τι άλλο πήρα? Αααα ναι και ένα ζευγάρι παντόφλες και σήμερα θα πάρω και ένα βερνίκι για τα νύχια μάλλον γκρι ή μαύρο ή πετρολ! Νιεεεεεεε πετρολ δεν είναι κακό τώρα που το σκέφτομαι!! Πήρα και δυο μπλούζες και θέλω μια ζακέτα αθλητική, την Δευτέρα αυτή! Όπως φαντάζεσαι στην τράπεζα δεν έμεινε τίποτα μα εκπτώσεις είναι αυτές! Ήθελα και βιβλία μα δεν κατεβαίνω τώρα άμεσα Αθήνα και ας έχει μπαζαρ εξαιρετικό όπως μου είπε μια ψυχούλα!! :***

 Και πριν σκεφτεί οτιδήποτε κανείς να πω ότι είναι οικονομίες που μάζευα γι'αυτόν τον λόγο, για να μην κυκλοφορώ με το βρακί! Όσα δεν μου κλέβουν δηλαδή γιατί ο κλέφτης βρακιών ξαναχτύπησε!! Και είναι αναγκαία για εμένα και μου αξίζουν με το παραπάνω και για πολλά ακόμα! Και δεν απολογούμαι απλά επειδή λόγω κατάστασης της χώρας θα βρεθούν διάφοροι που μεταξύ μας τους γράφω γιατί εγώ ακόμα και την κουβέρτα μου έδωσα και τα σεντόνια και τα ρούχα μου και τρόφιμα και χρήματα όχι γιατί μου περισσεύουν αφού πήρα άλλα μα μπορούσα να πάρω και να δώσω όχι εκείνοι που κράζουν και δεν δίνουν ούτε ένα ποτήρι νερό! Κακώς χάλασα και μία παράγραφο μα φτάνω στα όρια μου με κάτι τέτοια άτομα που.... απλά που... και τέλος συζήτησης!

Μέσα σ'όλα αυτά χιόνισε κιόλας και το έστρωσε μα δεν το ευχαριστήθηκα αφού ήμανε κρυωμένη με πυρετό και έτσι ούτε μια χιονισμένη φώτο δεν βγήκα να βγάλω μα πήγα jumbo bebe μόλις έγινα λίγο καλύτερα και θα ξαναπάω σύντομα και πλέον θα πηγαίνω συχνάααααααααα!! Όχι ότι ψώνισα μόνο κάτι γούνινα αυτάκια για το κρύο πήρα και μου πάααααααααααααανε!

Αυτά και μερικά ακόμα έγιναν το τελευταίο δεκαήμερο του Γενάρη που δεν ήταν όλα τόσο ήρεμα υπήρχαν και νεύρα και καθυστερήσεις μα κρατάμε τα καλά και συνεχίζουμε δυναμικά στον Φλεβάρη που μπορεί να είχε προγραμματιστεί να γίνει πολύ διαφορετικός μα δεν πειράζει! Άλλωστε τα σχέδια "σβήνονται και ξανασχεδιάζονται" και άντε πάλι ώσπου να  ολοκληρωθούν!

Μαρουλοφιλάκια!!

*Μου είχαν λείψει πολύ τα σεντόνια-αναρτήσεις και το απόλαυσα κάθε κόμμα! :Ρ
**Όλα μα όλα έχουν όρια και ευτυχώς έχω μάθει να τα βάζω! ;)

***Τα χουχουλιάσματα μπροστά στο τζάκι βλέποντας ταινίες = αξία ανεκτίμητη!!

Ο καφές της καρδιάς μου!



(φώτο από google)


Μία όμορφη μέρα έφτασε στο τέλος της! Πολύ πολύ όμορφη και αποκαλυπτική! Βγήκα πάλι με τα παιδιά, σε άλλο μαγαζί, με καφέ αντί για σοκολάτα και με πολλές αποκαλύψεις.. Γνωρίζεις  τον άλλον 18 χρόνια και όμως ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του δεν το ξέρεις, δεν σου έχει κάνει λόγο και ούτε καν το φανταζόσουν και μένεις με το στόμα ανοιχτό και με τα μάτια γεμάτα θαυμασμό! Οι ήρωες είναι ανάμεσά μας.. Ακόμα μία επιβεβαίωση...

Και πήρα θάρρος και εγώ και ανοίχτηκα και είπα πράγματα που τα ξέρει μόνο η ψυχή μου γιατί υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν τα λες ούτε στον ίδιο σου τον εαυτό μα εγώ είπα κάποια, έκανα την υπέρβαση, άνοιξα την ψυχή μου να μπουν ακόμα πιο μέσα απ'όσο είναι! Σ'αυτό το πατάρι εκείνης της καφετέρειας ανοίχτηκαν τρεις ψυχές και έκλεισαν πιο ανάλαφρες και πιο ζεστές και σήμερα θα κοιμηθούμε και οι τρεις μας πιο ξέγνοιαστα! Σήμερα δεν θα δω εφιάλτη, όπως συνηθίζω εδώ και δυο βδομάδες, είμαι σίγουρη ότι δεν θα δω!

Kαι εκεί καθώς μιλούσαμε ευχήθηκα να ακολουθήσουν πολλές ακόμα συναντήσες, προτού μας φάνε πάλι τα προγράμματά μας, η καθημερινότητά μας, τα προβλήματα... Να προλάβουμε να "ρουφήξουμε" ο ένας τον άλλον γιατί θα ξαναχαθούμε, θα μπουν άλλοι ανάμεσά μας, παιδιά και λοιπά.. Όπως είχε μπει η απόσταση λόγω των σπουδών, ο στρατός μα αντέξαμε οπότε οι γάμοι δεν θα μας εμποδίσουν και τόσο σωστά? Και αν η φούσκα του μικροκόσμού μας μας εμποδίσει, εγώ θα θυμάμαι πάντα την σημερινή ημέρα και θα την σκάω και θα πηγαίνω να σκάω και την δική τους, ώστε να ξαναφτιάξουμε μία οι τρεις μας!! Και καταγράφω αυτή την ειδική ημέρα εδώ μέσα για να μην την ξεχάσω.. Στο μικρό μου φυλαχτό :)

Και κάπου εδώ με το χαμόγελο μέχρι τα αυτιά και την ψυχή γαληνεμένη σας καληνυχτώ!

Μαρουλοφιλάκια!

*Έχω τρεξίματα και δεν έχω προλάβει να διαβάσω σχεδόν τίποτα μα γράφτε γράφτε αναρτήσεις να διαβάζω απο βδομάδα! :Ρ
**Μονάχα εσύ έλειπες για να συμπληρωθεί το καρέ! Να ένιωθα πλήρης! ;)

Life is Wonderful :D

 Ηλιόλουστες, αραχτές, καναπεδάτες, ξεμαλλιασμένες, πυτζαμάτες, μουσικές, χαμογελαστές καλημεροκαλησπέρεεεες!

 Ο ήλιος μου έφτιαξε την διάθεση!! Μου είχε λείψει και δεν το περίμενα!! Όχι ότι απαρνούμαι το γκρι μου αλλά να με είχε κουράσει! :)

Νέα εβδομάδα ξεκίνησε, για μένα με λίιιιιιιιιγο τρεξιματάκι ευτυχώς για καλό λόγο και μέσα σ'αυτό θα (ξανα)πάω για καφέ με τους συμμαθητές μου! Άμα έχεις πρόγραμμα όχι αυστηρό απλά μια σειρά όλα γίνονται!! Και ότι είναι να γίνει θα γίνει...

Μαρουλοφιλάαααακια!

*ήθελα απλά να πω μια καλημεροκαλησπέρα και ας πέσει χάμω! :Ρ
**Καλή εβδομάααααδα να έχουμε και θα έχουμε!! :))
***Δεν θα αφήσω τις μικροαναβολές να μου χαλάσουν τα σχέδια! :)